zaken doen in en naar Libië


HETZIJ OPGEMERKT DAT ALLE VIDEO'S, EN/OF FOTO'S, TENZIJ ANDERS VERMELD, DIE VANUIT
YouTube = Google = Harteraad en maag-lever-darm stichting
GELINKT ZIJN EN HUN DERHALVE, IN ZIJN GEHEEL, VERANTWOORDELIJK ZIJN OM PRIVACY REDEN ZIJN ER, ZOVEEL ALS MOGELIJK IS, GEEN NAMEN GENOEMD, EN ALLEEN INITALEN GEPLAATS.

Kopiëren, verspreiden en elk ander gebruik van deze materialen is niet toegestaan zonder schriftelijke toestemming van J. Ger van den Hurk, behoudens en slechts voor zover anders bepaald in regelingen van dwingend recht (zoals citaatrecht), tenzij bij specifieke materialen anders aangegeven is.

op uitdrukkelijk verzoek van mijn vrouw en zoon zijn er van hun geen foto's en data in mijn autobiografie geplaatst.

 

 

ZAKEN DOEN IN LIBIË DOOR BEMIDDELING BASHIR R.

========================

 Ik mocht alle kantoorapparatuur, 2 PC’ s, Thermische boekbinder, laserprinter enzovoort, later vroeg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

hij de laserprinter terug, toen heeft hij bij M. AG in Düsseldorf geïntroduceerd de inkooporganisatie van de Oliebedrijven in Libië. Daar heb ik diverse technisch materieel verkocht t.w. van totaal +/- 100.000,+ het mooiste was een UPS, Uninterrupted Power Supply, dit is een noodstroomvoorziening voor een PC, wanneer de stroomtoevoer uitvalt, wat nogal eens gebeurd in de Afrikaanse landen, ik spreek uit ervaring, dan neemt de UPS het tijdelijk over, deze voorziet alleen de PC van spanning, dus niet de monitor, hij geeft de PC om het programma dat je dan gebruikt vast te zetten zodat er niets verloren gaat, de UPS die ik kon leveren, die dus voldeed aan de gevraagde eisen was van een Amerikaans bedrijf, en aangezien er een boycot was van Amerikaanse goederen was het niet mogelijk, maar ik vroeg waar deze gefabriceerd werd bleek dat deze in Noord-Ierland werd vervaardigd, vroeg ik of ik dan een Certificate of Origin kreeg van Noord-Ierland, en men dit bevestigde heb ik het daarom toch kunnen leveren. 

=========================

 Eind april 1994 werd de draaibank betaald en vanuit deze winst kon ik naar Libië, dus een Visum aangevraagd bij de Libische Ambassade, dit werd geregeld door Bashir, achter in mijn paspoort werd in het Arabisch, mijn Visum geplaatst, ik had toentertijd een kantoorruimte gehuurd van M.P. op de Europalaan hier in ’s-Hertogenbosch, op een gegeven moment stond er, uiteraard onverwacht, een rechercheur van de ECD, Economische Controle Dienst, voor mijn neus in dat kantoor, hij wilde een gesprek en mijn administratie, ik zei, jij komt natuurlijk aangaande mijn bezoek aan Libië ?, daar gaf hij geen antwoord op, ik stelde tegen hem: als jullie bazen, de overheden, aan Yassar Arafat, Yitzchak Rabin en Shimon Peres, drie personen met heel veel bloed aan hun handen, de Nobelprijs voor de Vrede geven, wat moet ik dan doen als ondernemer ?! hij nam een gedeelte van mijn administratie mee en vertrok. Ik kon via Tunesië, Egypte of Malta, zei Jopie: Ger als je via Malta gaat kunnen we

er samen een kleine vakantie aan vast prikken, dus ik zei ‘regel het maar zo gezegd zo gedaan, op vrijdag de 13e om 13:13uur, vertrokken we met een halfvol vliegtuig vanuit Schiphol naar Malta, daar aangekomen naar het hotel gegaan waar we verbleven, zijn we ’s avonds naar de haven gegaan voor op de Ferry te stappen naar Tripoli, in de vertrekhal ontmoette we een Algerijn waar we mee ‘aan de praat’ raakte onze paspoorten bekeken, bij hun was het al mogelijk om je kinderen in te laten sealen, toen ik hem vroeg of hij nog een flesje bier wilden zei hij, ik kan niets meer teruggeven, ik heb alleen nog maar Libische Ponden, ik zei ik vroeg of je nog een biertje lust en niet of ik er dan een terug krijg, hij zei ja graag, vervolgens ging Jopie twee flesjes halen. Later stapte we, die Algerijn in ik op de Ferry, hij had een tweepersoonshut geregeld voor ons, in deze hut was de douche kapot, we voeren ’s nachts en ik ben wel even maal wakker geworden om de kakkerlakken van mijn lichaam af te slaan, het kan wel geen kwaad, maar het geeft zo’n rot gevoel, toen we in Tripoli aankwamen en de Algerijn uit de douche kwam was het een GENTLEMAN, hij vroeg aan mij mijn de-barkeringskaart, deze was helemaal in het Arabisch en die vulde hij voor mij in, vervolgens las ik in een, verouderd, informatieboekje hoe te handelen als je Libië binnen gaat en daar stond in dat ik USD 500.00 moest omwisselen in Libische Ponden, ik greep naar mijn portemonnee en merkte dat die nog bij Jopie was in Malta ik schrok me te pletter en werd waarschijnlijk krijtwit, dit zag die Algerijn en vroeg aam mijn wat is er? Nadat ik hem dat uitgelegd had zei hij, moment, hij deed zijn koffer open haalde er  een brief uit, scheurde het briefhoofd er vanaf, gaf die aan mij en zei, als dat nodig is geef ik je wel dit bedrag en op het briefhoofd staat het adres van mijn kantoor in Malta en geef het daar dan maar aan terug !?!?!?!

maar het bleek niet nodig te zijn, tijdens de voortgang bij de douane op de wal heb ik nog nooit iemand zo vernederd zien worden als een Amerikaanse vrouw door die douane.  

De broer van Bashir stond me daar op te wachten, hij bracht me naar mijn hotel, 

in Libië hoefde ik totaal geen kosten te maken, alles werd voor me betaald door de familie R., de volgende 3 dagen diverse functionarissen bezocht, toen ik op een nacht in het hotel lag te slapen kwam Nellie, de overleden vrouw van ons Jos ‘bij me’ ze had een hemelsblauwe Tiroler jurk aan met grote rode bloemen, en ze zei tegen me: Ger houd Jopie goed in de gaten het gaat niet goed, hou ze goed in de gaten. Toen ik terug ging naar Malta en voor de Ferry stond, stond die Algerijn er ook (?!) hij riep me en vroeg me is die de-barkeringskaart al ingevuld, ik gaf hem die kaart en hij vulde die voor mij in, nu had ik weer een tweepersoonshut, ik dacht ook gearrangeerd door die Algerijn, nu was mijn hutmate een Pool, die had in Libië een kabelfabriek mee opgebouwd, hij had op zijn T-shirt een tekening met een dikke Duitser, met een knicker-lederhose die een pul bier, met veel schuim  in zijn hand had, ik vroeg aan hem, heb je dat bier niet veel gemist, hij zei, het eerste wat ik doe, als ik in Bern ben een glas bier kopen, ik vroeg waarom niet in Malta ? hij zei O ja dat kan ook, ik vroeg hoe was het in Libië zonder bier?, hij zei, dat hadden we wel, we kochten een paar kratten Bavaria Malt, al dat bier deden we in een groot vat, deden er suiker bij en lieten het gisten en voilà we hadden dus bier met alcohol, en ik, en die Libiërs op de Site dan, hij, die dronken gewoon mee. Het was zo ontzettend warm op/in de boot, de airconditioning was stuk, dat veel passagiers buiten op het dek gingen liggen slapen, die Pool zei tegen me, Ger als we niet weten hoe het in het vagevuur zal zijn, nu weten we het, ik vertelde hem van die vernedering die die Amerikaanse vrouw en andere blanken moesten ondergaan bij de Libische douane zei hij hetzelfde gebeurt dadelijk in Malta maar dan andersom, en zo geschiedde.  =========================


  Later ging het om een aanvraag en levering van 250 MT Butterghee (Boterolie)toen we bijna alles rond hadden bleek dat de subsidie van de EEG ingetrokken was, maar Bashir wist een fabriek in Frankrijk die nog wilde leveren binnen deze regel, alleen de winst was dus duidelijk lager, toen heb ik dus vanuit mijn stoel deze order afgewerkt, t.w. 16 containers met blikken boterolie vanuit Frankrijk naar Libië, vanuit “mijn stoel” in de Klokkenlaan 204 en door middel van een Assignment of Proceed, want Libië verbied een Transferable Letter of Credit, nu is dit soort transacties, voeding, vrij complex, er worden namelijk diverse documenten bij gevraagd, zoals b.v., Certificate of Health, Veterinary Certificate (Milk), etc. ik heb alles telefonisch afgewerkt, het contact persoon van de fabriek, RU-MI Cedex France, sprak Duits en die van de bank, ABC Bank, (Arabian Banking Cooperation) Paris France, een Ms. Bony sprak Engels.

 

Bashir was kwaad dat ik niet naar Frankrijk gegaan was om naar de verscheping te gaan kijken. Voor

 

de opdracht Letter of Credit,
Voor meer info OPDRACHT 250 MT BOTEROLIE .......


 Ik had een aanvraag vanuit Libië aangaande Goudse en Edammer kaas en melkpoeder, ik was in onderhandeling met een bedrijf, Cooperative de Productores de Leche R.L. als bedrijfsnaam Dos Pinos, uit Costa Rica het totale offertebedrag naar Libië was ongeveer DM 7.000.000,= op een gegeven moment stuurde Dos Pinos een fax waarin ze stelde dat ze bij de exchange rate een omrekenfout hadden gemaakt, het feitelijke bedrag was vrij hoger, ik heb toen mijn offerte naar Libië teruggetrokken, pech dus...  ik heb op al mijn offertes de tekst: without engagement, S.E.&O (Salvo Errore Omissione - Behoudens Vergissingen en Weglatingen) en S.E.C. (Salvo Errore Calculi – Behoudens Rekenfouten)  en een claim ingediend bij Dos Pinos, deze had namelijk deze “ontsnappingsmogelijkheden” nooit vermeld,  wegens het verlies van mijn winst, nu was er een zoon van onze vroegere buurman in Costa Rica, t.w. Bas (Sebastian) Leijten, en die werkte als “agent” voor MSI, de claim die ik indiende was DM 450.000,= toen kwam er een bericht van Dos Pinos dat de Hr. Ing. Carlos Edo R., member of the Board of Directors vanuit Costa Rica naar Nederland kwam en een gesprek hieromtrent met ons wilde, het moet gezegd dat Bas L. in Costa Rica druk op de ketel hield, het vertelde me dat hij wel eens heeft moeten ‘onderduiken’ toen de persoon in Nederland gearriveerd was heb ik een gesprek in Hilton Schiphol gevoerd met hem en de Ambassadeur van Costa Rica, we vonden een bedrag van USD 65,000.= wel reëel en de Hr. Ing. Carlos Edo R. nog meer, DM 450.000,= of USD 65,000.= na een contract te hebben samengesteld hieromtrent en door ons en de Hr. Ing. Carlos Edo Robert ondertekend was het “probleem” opgelost ik heb Bas L. een derde van dit bedrag gegeven, en die had hij duidelijk verdiend.
Voor meer info CONFLICTBEHEERSING TUSSEN DOS-PINOS COSTRA RICA EN MSI-(HTB-Group)

 pech dus en einde.